Juliusz Rómmel

Odznaczenia

  • Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari

  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polsk

  • Krzyż Niepodległości z Mieczami

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

  • Krzyż Walecznych (kilkukrotnie)

  • Złoty Krzyż Zasługi

  • Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921

  • Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości 

  • Odznaka za Rany i Kontuzje

  • Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych

  • Medal „Pro Fide et Patria”

  • Odznaka Pamiątkowa IV Odcinka „Obrony Lwowa”

  • Złota Odznaka Honorowa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej I stopnia

  • Srebrny Medal Waleczności I klasy (Austro-Węgry)

  • Srebrny Krzyż Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry)

  • Brązowy Krzyż Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry)

  • Medal Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry)

  • Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej (Francja)

  • Medal Zwycięstwa

Cytaty:

„Przeszedł różne etapy dowodzenia, już w 1920 r. dowodził naszym korpusem kawalerii. Typ wodza do wykonywania nieskomplikowanych operacji, ale wymagających temperamentu i gwałtowności. Na niego, jako na dowódcę armii można liczyć.”

Pułkownik dyplomowany Stefan Rowecki (późniejszy generał „Grot”)

 

„Energiczna, mocna osobowość. Charakter bez zarzutu. Żwawy i niespożyty. Matka Polka, ojciec pochodzenia niemieckiego, jednakże nastawiony antyniemiecko. Według założeń przeznaczony na wyższego dowódcę, czy jednak stanie na poziomie nowoczesnych poglądów operacyjnych, należy wątpić po obserwacji prowadzenia przez niego wcześniejszych manewrów.”

Charakterystyka niemiecka

 

Juliusz Karol Wilhelm Józef Rómmel vel Rummel

ur. 03.06.1881 r. w Grodnie – zm. 03.09.1967 r. w Warszawie

Ukończył Korpus Kadetów w Pskowie i Konstantynowską Szkołę Artylerii w Petersburgu. W 1903 r. został oficerem zawodowym rosyjskiej artylerii.

W czasie I wojny światowej walczył na froncie austriackim jako dowódca 1 Brygady Artylerii. W 1917 r. przeniesiony do II Korpusu Polskiego. Do Wojska Polskiego dołączył w 1918 r. Przez pierwsza lata dowodził różnymi jednostkami artylerii.

W 1920 r. pełnił obowiązki dowódcy 1 Dywizji Piechoty Legionów. W tym samym roku został mianowany dowódcą 1 Dywizji Jazdy, z którą skutecznie doprowadził do zwycięstwa w bitwie pod Komorowem. W 1929 r. został mianowany inspektorem armii z siedzibą w Warszawie.

W 1939 r. został wyznaczony na stanowisko dowódcy Armii „Łódź”. W czasie inwazji niemieckiej opuścił łódzki sztab bez informacji, dokąd zmierza. Dowództwo po nim objął generał Thommée. Rómmel zjawił się w Warszawie, będąc oficerem najwyższym rangą tytułował się dowódcą jej obrony. Ze względu na opuszczenie swojej armii i wydawane przez siebie rozkazy w czasie obrony stolicy jest postacią bardzo kontrowersyjną. Tuż przed jej kapitulacją organizował ruch oporu.

Po upadku Warszawy wzięty do niemieckiej niewoli. Po wojnie jako jeden z nielicznych generałów dwudziestolecia porozumiał się w władzami komunistycznymi.

Przyjęto go do Ludowego Wojska Polskiego i przeniesiono w stan spoczynku. Zamieszkał w Warszawie. Władze PRL cenzurowały krytyczne oceny wobec zachowania generała w czasie II wojny światowej.

  1. Fot: Zbiory NAC. Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny – Archiwum Ilustracji.
    1929. III Międzynarodowe Konkursy Hippiczne w Warszawie. Generał Juliusz Rómmel (czwarty z prawej) z ekipą francuską przybyłą na konkursy hippiczne.
  2. Fot: Zbiory NAC. Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny – Archiwum Ilustracji.
    1933. Manewry jesienne pod Żółkwią. Generał dywizji Juliusz Rómmel ze swoim sztabem.
  3. Fot: Zbiory NAC. Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny – Archiwum Ilustracji.
    1938. Wręczenie i poświęcenie sztandarów pułkom artylerii na Krakowskich Błoniach. Dowódca 5 Pułku Artylerii Ciężkiej składa przysięgę na sztandar, by wstawszy odebrać go z rąk Inspektora Armii generała dywizji Juliusza Rómmla.
  4. Fot: Zbiory NAC. Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny – Archiwum Ilustracji.
    1933. Święto Kawalerii w Krakowie z okazji 250. rocznicy Odsieczy Wiedeńskiej. Marszałek Józef Piłsudski w rozmowie z generałami. Od lewej: pułkownik Witold Wartha, generał Aleksander Osiński, generał Bernard Mond, marszałek Józef Piłsudski, generał Mieczysław Norwid-Neugebauer, generał Juliusz Rómmel, generał Kazimierz Fabrycy.
  5. Fot: Zbiory NAC. Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny – Archiwum Ilustracji.
    1936. Wręczenie sztandarów pułkom artylerii stacjonującym na terenie VII Okręgu Korpusu w Poznaniu. Generał Juliusz Rómmel i dzieci.
  6. Fot: Zbiory NAC. Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny – Archiwum Ilustracji.
    1928. Generał dywizji Juliusz Rómmel.
Roman<br>Abraham
Roman
Abraham
Władysław<br>Anders
Władysław
Anders
Mikołaj<br>Bołtuć
Mikołaj
Bołtuć
Mieczysław<br>Boruta-Spiechowicz
Mieczysław
Boruta-Spiechowicz
Franciszek<br>Dindorf-Ankowicz
Franciszek
Dindorf-Ankowicz
Józef<br>Dowbor-Muśnicki
Józef
Dowbor-Muśnicki
Józef<br>Haller
Józef
Haller
Stanisław<br>Haller
Stanisław
Haller
Eugeniusz<br>de Henning-Michaelis
Eugeniusz
de Henning-Michaelis
Edmund<br>Kessler
Edmund
Kessler
Franciszek<br>Kleeberg
Franciszek
Kleeberg
Ludwik<br>Kmicic-Skrzyński
Ludwik
Kmicic-Skrzyński
Tadeusz<br>Kutrzeba
Tadeusz
Kutrzeba
Mieczysław<br>Linde
Mieczysław
Linde
Aleksander<br>Litwinowicz
Aleksander
Litwinowicz
Józef<br>Olszyna-Wilczyński
Józef
Olszyna-Wilczyński
Gustaw<br>Orlicz-Dreszer
Gustaw
Orlicz-Dreszer
Ryszard<br>Paszko
Ryszard
Paszko
Józef<br>Piłsudski
Józef
Piłsudski
Tadeusz<br>Rozwadowski
Tadeusz
Rozwadowski
Stanisław<br>Rouppert
Stanisław
Rouppert
Juliusz<br>Rómmel
Juliusz
Rómmel
Władysław<br>Sikorski
Władysław
Sikorski
Leonard<br>Skierski
Leonard
Skierski
Felicjan<br>Sławoj Składkowski
Felicjan
Sławoj Składkowski
Wiktor<br>Thommée
Wiktor
Thommée
Michał<br>Tadeusz Tokarzewski-Karaszewicz
Michał
Tadeusz Tokarzewski-Karaszewicz
Józef<br>Unrug
Józef
Unrug
Bolesław<br>Wieniawa-Długoszowski
Bolesław
Wieniawa-Długoszowski
Włodzimierz<br>Zagórski
Włodzimierz
Zagórski
Lucjan<br>Żeligowski
Lucjan
Żeligowski
Wielkość tekstu
Kontrast